Çocuk ne yapacağına karar verir (uzaylı / araç / uzay ortamı). Gövde için rulo, kutu ya da yoğurt kabı seçilir. Kollar, antenler veya ayaklar pipet, kapak ya da çubuklarla eklenir. Alüminyum folyo ile “uzay hissi” oluşturulur. Boya ve kalemlerle detaylar eklenir. İstenirse çalışmalar birleştirilerek “Uzay Köşesi” oluşturulur.
Öğretmen sınıfta geniş bir alan belirler ve büyük beyaz pano kâğıdını serer ya da boş bir duvar alanını hazırlar. Bu alanın sınıfın “Uzay Keşif Panosu” olacağı çocuklara söylenir. Proje boyunca uzayla ilgili öğrenilen her şeyin bu panoda yer alacağı açıklanır. Çocuklarla kısa bir sohbet yapılır.
Çocuklar geniş bir alanda, birbirlerine temas etmeyecek şekilde minderlere sırtüstü uzanırlar. Ortam sakinleştirilir, dış uyaranlar azaltılır.
Öğretmen, yumuşak ve yavaş bir ses tonuyla konuşacağını belirtir ve çocuklardan gözlerini kapatmalarını ister.
Aşağıdaki metin duraklamalar yapılarak, çocukların hayallerine alan tanıyacak yavaşlıkta okunur:
Öğretmen, çocuklara 3–5 adet gece ve uzay fotoğrafı gösterir. Görseller birlikte incelenir; çocukların ilk izlenimleri dinlenir. Fotoğraflarda yer alan renkler, şekiller ve atmosfer üzerine sohbet edilir. Her çocuk seçtiği duyguyu ya da ilgisini çeken detayı anlatır. İncelemenin ardından çocuklar kendi “Gece” ya daUzay” resimlerini yapmaya davet edilir. İsterlerse önce fotoğraflara bakarak resim yaparlar.
Gece olduğunda gökyüzünde neler görürüz? sorusu ile çocukların deneyimleri dinlenir.
Eskiden gecelerin daha karanlık olduğu, günümüzde ise şehir ışıkları nedeniyle gecelerin aydınlandığı basit bir dille anlatılır.
Bu duruma bilim insanlarının ışık kirliliği dediği ifade edilir. Karanlık bir gece ve çok aydınlık bir geceyi gösteren iki farklı görsel çocuklara gösterilir.
Hangi görselde daha fazla yıldız görüldüğü birlikte fark edilir.
Sayı, eşleştirme ve sıralama etkinlikleri mantık yürütme ve problem çözme becerilerini destekler.
Grup çalışmaları çocukların iş birliği yapma, paylaşma ve iletişim kurma becerilerini artırır.
Duygularını ifade etmeye teşvik edilen çocuklar, öz güven ve kendini tanıma konusunda ilerleme kaydeder.
Labirentler aynı zamanda planlama ve ileriye dönük düşünme becerilerinin gelişmesine katkı sağlar.
Bu nedenle labirent etkinlikleri, okul öncesi dönemde bilişsel, motor ve duygusal gelişimi bütüncül olarak destekleyen önemli çalışmalardır.
alemle yolu takip etmek, el-göz koordinasyonunu ve ince motor becerilerini destekler.
Çocuk, labirentte ilerlerken sabırlı olmayı ve başladığı işi tamamlamayı öğrenir.
Sağ-sol, yukarı-aşağı gibi yön kavramlarını fark ederek mekânsal algısını geliştirir.
Başarıyla yolu bulduğunda kendine olan güveni ve başarma duygusu artar.
Öğretmen çocukları çember şeklinde oturtur ve mevsimler saati görselini gösterir.
“Bu yuvarlakta neler görüyorsunuz?” sorusu ile çocukların dikkatleri görsele çekilir.
Görseldeki her bölüm tek tek incelenir.
Her kaba farklı renkte gıda boyası damlatılır. Çocukların renkleri seçmesine ve suyu karıştırmasına izin verilir.
Öğretmen, “Şimdi bu renkli suları çok soğuk bir yere koyacağız. Bakalım neler olacak?” diyerek çocukların tahminlerini alır.
Kaplar dondurucuya yerleştirilir ya da hava koşulları uygunsa dışarı çıkarılır.
Donma tamamlandıktan sonra buzlar tekrar etkinlik alanına getirilir ve çocukların dokunarak, inceleyerek gözlem yapmalarına fırsat tanınır.









