Ücretsiz 2 Haftalık Program ve 10 Aktivitelik Deneme Paketi için Hemen Tıkla!
Çocuklar küçük gruplara ayrılır. Her grup mutfakta yemek hazırlıyormuş gibi rol oynar. Önce önlük ve saç bandı takılır. Ardından “temiz mi kirli mi?” oyununa geçilir. Öğretmen farklı durumları anlatır:
Saçını düzeltip sonra yiyeceğe dokunmak doğru mu?
Öğretmen çocuklarla birlikte sağlıklı kahvaltı alışkanlıkları hakkında kısa bir sohbet eder. Meyveler çocuklarla birlikte yıkanır, öğretmen rehberliğinde küçük parçalar halinde doğranır. Her çocuk kendi kasesine müsli, doğranmış meyveler ve süt/yoğurt ekler. Karışım kaşıkla karıştırılır,
Öğretmen masaya renkli kartonlardan hazırlanmış “Kahvaltı – Öğle Yemeği – Akşam Yemeği – Ara Öğün” başlıklı bölümler yerleştirir. Çocuklara farklı yiyecek resimleri (veya oyuncak yiyecekler) dağıtılır. Her çocuk kendi yiyeceğini doğru öğün bölümüne yerleştirir. Etkinlik ilerledikçe öğretmen “Hangisi sağlıklı bir ara öğün olabilir?”, “Akşam yemeğinde neler yenirse iyi olur?” gibi sorular yöneltir.
Çocukların en çok ilgisini çeken ve hemen harekete geçebilecekleri konulara odaklanmak, grubun motivasyonu için kritik öneme sahiptir. Grubun ilk adımı, “En çok ne bizi rahatsız ediyor?” sorusuna cevap aramaktır. Çocuklarla birlikte anaokulunun iç ve dış alanında kısa bir “Çevre Müfettişleri” gezisi yapın.
Bizim ektiğimiz tohumdan büyük, kocaman bir ağacın çıkması yıllar sürecek. Siz okula başlayacaksınız, büyüyeceksiniz… Ağacımız da sizinle büyüyecek. Bu ağacı dikmek, sadece bugün için değil, gelecek içinbir hediye vermek anlamına geliyor. Gelecekte bu ağacı ziyaret ettiğinizde ne hissedeceksiniz?”
Bakteriler, mantarlar ve özellikle solucanlar, yaprakların ayrışmasını ve yenmesini sağlar. Geriye ise orman bitkilerinin büyümesi için ihtiyaç duyduğu verimli humuslu toprak kalır.
Kompost yığınının nasıl çalıştığı da buna benzerdir
Tüm çocuklar sandalyelerine oturur ve daire oluşturur.
Her çocuğun bacaklarının arasında, hayali bir çöp kutusu olduğunu söyleyin.
Öğretmen yüksek sesle şunları söyler:
“Her şey çöp kutusuna!”
Örnekler verilir: “Şeker kâğıdı çöp kutusuna atılır, kırık keçeli kalem çöp kutusuna atılır, kullanılmış bebek bezleri çöp kutusuna atılır…”
Çocuklara uygun ve inandırıcı bir çevre eğitimi verebilmek için, öğretmenlerin öncelikle bu konuyla kendilerinin açık ve eleştirel biçimde ilgilenmeleri gereklidir. Öğretmenler kendi tutumlarını ve davranışlarını gözden geçirmelidir ki, çocukların çevreyle sorumlu bir ilişki geliştirmeleri sürecinde onlara samimi ve yol gösterici birer eşlikçi olabilsinler.
Öğretmen çocuklara “Bugün doğanın gizli parçalarını birleştireceğiz!” diyerek oyunu tanıtır. Çocuklarla yaprakların renk, şekil ve damar yapıları hakkında kısa bir sohbet yapılır. Her çocuğa ya da küçük gruplara bir yaprak zarfı verilir. Çocuklar parçaları inceleyip hangi parçaların birlikte olduğunu tahmin eder. Parçalar birleştirildikçe öğretmen yönlendirici sorular sorar:
“Bu parça hangi renge benziyor? Damar yönü ne tarafa bakıyor? Çocuklar ipucu kartlarını (bütün yaprak fotoğraflarını) bakarak kendi bulmacalarını tamamlar
Çocuklara “Bugün turuncunun büyülü dünyasını keşif edeceğiz ” diyerek etkinlik anlatılır. Her çocuk seçtiği çemberin yanına geçer.
Öğretmen:
Gözlerinizi kapatın, turuncu deyince aklınıza ne geliyor?” diye sorar.
Çocuklar kaselere giderek istedikleri turuncu tonlu malzemeleri seçer. Her çocuk çemberinin içine seçtiği malzemeleri kendi hayal ettiği düzende yerleştirir. Çocuklar sessizce çalışırken öğretmen ortamda huzurlu bir atmosfer oluşturur. Mandalalar tamamlandığında çocuklarla birlikte bir mandala turu yapılır:
