Ücretsiz 2 Haftalık Program ve 10 Aktivitelik Deneme Paketi için Hemen Tıkla!
Öğretmen çocuklarla birlikte çember şeklinde oturur. Ses tonu yumuşak ve sakin tutulur.
Öğretmen çocuklara şöyle seslenir:
“Bugün sizlerle birlikte çok büyük bir yeri konuşacağız. O kadar büyük ki içine Dünya da sığıyor. Bu yerin adı uzay.”
Çocukların yorumları dinlenir.
“Biz Dünya’nın üzerindeyiz. Dünya bizim evimiz. Gece olunca gökyüzüne baktığımızda küçük küçük ışıklar görürüz. Onlara yıldız diyoruz.”
Çocuk ne yapacağına karar verir (uzaylı / araç / uzay ortamı). Gövde için rulo, kutu ya da yoğurt kabı seçilir. Kollar, antenler veya ayaklar pipet, kapak ya da çubuklarla eklenir. Alüminyum folyo ile “uzay hissi” oluşturulur. Boya ve kalemlerle detaylar eklenir. İstenirse çalışmalar birleştirilerek “Uzay Köşesi” oluşturulur.
Öğretmen sınıfta geniş bir alan belirler ve büyük beyaz pano kâğıdını serer ya da boş bir duvar alanını hazırlar. Bu alanın sınıfın “Uzay Keşif Panosu” olacağı çocuklara söylenir. Proje boyunca uzayla ilgili öğrenilen her şeyin bu panoda yer alacağı açıklanır. Çocuklarla kısa bir sohbet yapılır.
Sınıfta büyük bir beyaz poster uygun bir alana serilir ya da boş bir duvar belirlenir. Öğretmen çocuklarla sohbet ederek uzayda neler olabileceğini konuşur. Poster üzerinde zamanla yer alacak ögeler tanıtılır. Güneş, gezegenler, Dünya ve Ay, yıldızlar, yıldız takımları, kuyruklu yıldızlar, meteorlar, yapay uydular, uzay araçları vb. Çocuklar 3–4 kişilik küçük gruplar oluşturur. Her grup bir gök cismi veya uzay ögesi seçer.
Çocuklar geniş bir alanda, birbirlerine temas etmeyecek şekilde minderlere sırtüstü uzanırlar. Ortam sakinleştirilir, dış uyaranlar azaltılır.
Öğretmen, yumuşak ve yavaş bir ses tonuyla konuşacağını belirtir ve çocuklardan gözlerini kapatmalarını ister.
Aşağıdaki metin duraklamalar yapılarak, çocukların hayallerine alan tanıyacak yavaşlıkta okunur:
Görseller sınıfta herkesin tekrar bakabileceği bir alana asılır. Çocuklardan, gördükleri görsellerden ilham alarak ya da hayallerindeki “gece” ya da “uzayı resmetmeleri istenir. Daha küçük çocuklar için serbest boyama desteklenir; daha büyük çocuklar renk geçişleri ve detaylar konusunda nazikçe teşvik edilir. Çalışmalar tamamlandığında sınıfta küçük bir sergi oluşturulur; isteyen çocuklar resmini kısaca anlatır.
Öğretmen, çocuklara 3–5 adet gece ve uzay fotoğrafı gösterir. Görseller birlikte incelenir; çocukların ilk izlenimleri dinlenir. Fotoğraflarda yer alan renkler, şekiller ve atmosfer üzerine sohbet edilir. Her çocuk seçtiği duyguyu ya da ilgisini çeken detayı anlatır. İncelemenin ardından çocuklar kendi “Gece” ya daUzay” resimlerini yapmaya davet edilir. İsterlerse önce fotoğraflara bakarak resim yaparlar.
Çocukları ses istasyonunun etrafına toplayın. Her çocuğa sırasıyla enstrümanları ve nesneleri göstererek, hangi sesleri çıkarabileceklerini anlatın.
Örneğin:
Davul = Uzay gemisinin motor sesi
Ksilofon = Yıldızların parlaması
Çocuklar, beyaz karton veya kâğıt tabaklar kullanarak Ay’ın yüzeyini yapmaya başlarlar. Bu, Ay’ın kraterli ve dağlık yapısını simüle eder. Pamuk topları ya da yumuşak kumaş parçalarıyla, Ay yüzeyine kraterler veya yüksek dağlar ekler. Pamuk topları, Ay’ın yüzeyindeki girintili-çıkıntılı yapıyı taklit eder. Çocuklar, sarı ve beyaz boya kullanarak Ay’ın yüzeyini boyar. Sarı tonları, Ay’ın yüzeyini ve ışığını temsil eder. Beyaz ise Ay’ın parlak ışığının yansımasını gösterir. Siyah karton ya da kâğıt, geceyi temsil etmek için hazırlanır.
Çocuklardan ekmek veya lavaşları düz bir yüzeye koymalarını isteyin. “Pizza tabanının üzerine ne sürmek istersiniz? Yoğurt mu, yoksa domates sosu mu? “Yoğurdu zeytinyağı ve baharatlarla karıştırarak bir sos hazırlayın. Çocukların bu karışımı pizza tabanına sürmelerine yardımcı olun. “Yoğurdu neden kullanıyoruz? Bu bizim ‘uzay tabanımız’ olacak. Peki ya baharatlar, neden onları ekliyoruz?”
