Çocuklar küçük yaşlardan itibaren bıraktıkları her şeyin aşağı doğru düştüğünü deneyimler. Nesnelerin yere düşmesi yerçekimi denilen bir kuvvet sayesinde olur.
Tüm maddeler birbirini çeker. Yeryüzünde en büyük kütle Dünya olduğu için, çekim gücü de en fazladır. Bu yüzden bıraktığımız nesneler yere doğru hareket eder.
Öğretmen sınıfta geniş bir alan belirler ve büyük beyaz pano kâğıdını serer ya da boş bir duvar alanını hazırlar. Bu alanın sınıfın “Uzay Keşif Panosu” olacağı çocuklara söylenir. Proje boyunca uzayla ilgili öğrenilen her şeyin bu panoda yer alacağı açıklanır. Çocuklarla kısa bir sohbet yapılır.
Bir zamanlar gökyüzünde çok meraklı bir Ay varmış. Ay, her gece parladığını görürmüş ama gündüz olunca neden görünmediğini bir türlü anlayamazmış. Bir gün Ay kendi kendine sormuş:
Ben nereye gidiyorum acaba? Öğretmen torbadan Güneş figürünü çıkarır. Ay, Güneş’e seslenmiş:
Merhaba Güneş. Sen ortaya çıkınca ben neden görünmez oluyorum?
Çocuklar, bugün çok soğuk bir yere gidiyoruz.
Burada büyük, mavi bir deniz var.”
(Mavi örtü serilir)
“Denizin üstünde beyaz bir buz var.
Bu bir buz dağı.”
Bir çocuk uygun hava kartını seçer ve grubuna gösterir. Öğretmen bu hava durumunun ne anlama geldiğini kısa bir şekilde açıklar.
Örn: “Yağmur yağdığında dışarı çıkmak için neye ihtiyacımız olur?”
Her çocuk sırayla “En sevdiğim hava …” diyerek uygun hareket veya ses çıkarır.
Çocuklara lalenin küçük organlarını gösterin ve nazikçe dokunmalarına izin verin.
Sonuç olarak, polenlerin bir kısmı parmaklarınıza yapışır. Arı daha sonra bir sonraki
çiçeğe uçtuğunda, bu poleni oraya dağıtır. Sonuç olarak, bitki tozlaşır. Ve ancak o
zaman meyveler bizim ve hayvanlar için yiyecek görevi gören çiçeklerden
büyüyebilir. Küçük arıyı tekrar al ve konuşmaya devam etmesine izin ver: “Bana
ve arkadaşlarıma yardım edebilirsin,
Çocuklarla birlikte yere oturularak bir çember oluşturulur. Ortaya oyuncak dinozorlar ve kitap yerleştirilir. Öncelikle çocukların dikkatini materyallere çekmek için şu sorular sorulabilir:
Daha önce hiç dinozor gördünüz mü? (Kitapta, oyuncakta ya da televizyonda)
Dinozorlar nasıl görünür? Küçük mü, büyük mü?
Grubunuzdaki ebeveynlere, çocukların inceleyebileceği eski ve bozuk bir saat temin edip edemeyeceklerini sorun. Etkinlik için güvenli bir alan oluşturun ve çocukların rahatça gözlem yapabileceği bir ortam hazırlayın. Çocuklarla birlikte yere oturun ve saati ortaya koyun. Öncelikle saati dışarıdan gözlemlemeleri için zaman tanıyın. Çocuklara aşağıdaki açık uçlu soruları sorarak düşünmelerini teşvik edin:
Çocuklar kendi aralarında çizdikleri kartlar arasındaki benzerlikler ve farklılıklar hakkında konuşarak fikir alışverişinde bulunurlar. Anaokulunda bir gün boyunca yapılan etkinlikler fotoğraflanır. Ertesi gün çember zamanında bu fotoğraflar çocuklara gösterilir (basılı hâlde ya da ekrandan). Çocuklarla aşağıdaki sorular üzerinden sohbet edilir:
uzu yukarı doğru uzatın ve işaret parmağınızı yukarıya doğru kaldırın.
5 küçük yıldız parlıyor.
Eli uzatın ve beş parmağınızı açın.
Bize el sallıyorlar uzaktan.
Parmaklarınızı hareket ettirin.
İlk yıldız, “En parlak benim” diyor.
Bir parmağınızı gösterin ve iki elinizle vücudunuzun önünde bir daire çizin.









