Çocuk sopayı, ipin bağlı olduğu uçtan eliyle tutar. Halka aşağıda sarkar. Amaç, halkayı hafif bir hareketle yukarı doğru savurup sopanın üzerine geçirmektir. Çocuklar ilk denemelerde halkayı çok hızlı ya da çok yavaş savurabilir. Zamanla hangi kuvvetin ve hangi yönün işe yaradığını fark etmeye başlarlar.
Çocuklarla birlikte süt kartonunun ne olduğu, daha önce ne amaçla kullanıldığı konuşulur. Geri dönüşüm kavramı basit bir dille açıklanır.
Süt kartonunun üst kısmı öğretmen tarafından kesilir.
Çocuklar, öğretmen desteğiyle karton üzerine büyük ve basit desenler çizer.
Küçük çocuklar için kesme işlemi öğretmen tarafından yapılır.
Kartonlar boyalarla renklendirilir.
Çocukların fikirleri dinlenir. Çocuklarla birlikte Asya mağazası varsa gidilir yoksa sınıfta hazırlanır. Çocuklara şöyle anlatılır: Burası farklı ülkelerden gelen yiyeceklerin ve eşyaların olduğu özel bir mağaza. Çocuklarla birlikte: Pirinç çeşitlerini inceleyin.
Baharatların kokusunu deneyimleyin. Çay kaplarını gözlemleyin. Renkli fenerleri ve ürünleri keşfedin.
Bir mağazaya gidilmişse Satıcıya basit sorular sorulabilir. Sınıfa dönüldüğünde çocuklarla sohbet edilir:
En çok ne dikkatini çekti?
En ilginç olan neydi? Vs.
Çocuklar bir masa etrafında daire şeklinde oturur.
Her çocuğa bir ip verilir. İplerin ucuna küçük sinekler bağlanır. (Bir çocuk “yakalayıcı” olacaktır, ona ip verilmez.)
Sinekler masanın ortasına, bardak altlığının üzerine yerleştirilir.
Çocuklar iplerin uçlarını ellerinde tutar ve sinekleri ortada hazır bekletir. Yakalayıcı çocuğa plastik bardak verilir.
Balın kıvamı üzerine konuşulduktan sonra, öğretmen desteğiyle bal sıcak su dolu bir kap içinde benmari usulü hafifçe akışkan hale getirilir. Bu süreçte çocuklara güvenli mesafede gözlem yapma fırsatı verilir.
Ardından kuru ananas küçük parçalara ayrılır. Çocuklar bu aşamada öğretmen rehberliğinde parçalama sürecine katılabilir.
Hazırlanan ananas parçaları, Hindistan cevizi ve limon suyu balın içine eklenir. Çocuklar sırayla karıştırma sürecine katılır. Karışımın zamanla kıvam aldığını fark etmeleri için gözlem yapmaları teşvik edilir.
Eğitici (veya oyunu bilen daha büyük bir çocuk), elini çanak şeklinde açar. Parmaklarını hafifçe aralayarak bir “açık çanak” yani kap gibi bir form oluşturur. Bu el artık etobur bir bitkidir.
Çocuklara şöyle denir:
“Bu elim şimdi aç bir bitki oldu. Küçük böcekleri yakalamaya hazır!”
Bir çocuk parmak ucunu dikkatlice öğretmenin/elini açan kişinin avuç içine koyar. Bu parmak artık sinektir.
Sohbet Çemberi, Öğretmen çocuklara şunu sorar:
“Böcek deyince aklına ne geliyor?”
Çocukların cevapları dinlenir. Ardından örümcek görseli gösterilerek:
“Bu bir böcek mi sizce?” diye sorulur.
Çocuklar salatalıkları birlikte yıkar ve kurular. Öğretmen salatalığı örnek olarak gösterir: “Dilimlerimiz yaklaşık 1 cm olsun. Çocuklar salatalıkları dilimler. Her dilim kesme tahtasına düz şekilde konur. Öğretmen, “Şimdi dino patisi yapacağız” diyerek bir örnek yapar: Dilimin iki yanından küçük üçgen parçalar çıkarılır. Böylece ortada “pati izi” gibi bir şekil oluşur.
Çıkan üçgen parçalar ayrı bir kâsede biriktirilir: “Bunları çöpe atmayacağız, salataya ekleyebiliriz. İsraf etmemek dino kuralı! Hazırlanan “ayak izleri” servis tabağına özenle dizilir. İstenirse çok hafif bitkili tuz serpilebilir.
Öğretmen çocuklara yıldızların masa süslerinde nasıl kullanılabileceğini gösterir. Her çocuğa bir adet koyu mavi karton verilir. Çocuklar küçük yıldızları karton üzerine istedikleri gibi yerleştirip yapıştırır. İsteyen çocuklar hazır yıldızlar yerine:
Kâğıttan yıldız kesebilir ya da Yıldız delgeciyle yıldızlar oluşturabilir.
Çocuklarla çember olunur. Öğretmen anlatır. Yıldızlar, çok ama çok uzakta olan, sıcak ve parlak ışıklar gibidir. O kadar uzaktalar ki onları sadece küçük ışık noktaları olarak görürüz.
Devamında sade bir dille şu bilgiler paylaşılır:









