Ücretsiz 2 Haftalık Program ve 10 Aktivitelik Deneme Paketi için Hemen Tıkla!
Öğretmen çocuklarla birlikte çember şeklinde oturur. Ses tonu yumuşak ve sakin tutulur.
Öğretmen çocuklara şöyle seslenir:
“Bugün sizlerle birlikte çok büyük bir yeri konuşacağız. O kadar büyük ki içine Dünya da sığıyor. Bu yerin adı uzay.”
Çocukların yorumları dinlenir.
“Biz Dünya’nın üzerindeyiz. Dünya bizim evimiz. Gece olunca gökyüzüne baktığımızda küçük küçük ışıklar görürüz. Onlara yıldız diyoruz.”
Etkinlik alanının zemini gazete ya da büyük kâğıtlarla kaplanır, çocuklar önlüklerini giyer. Her çocuğa bir siyah karton verilir. Çocuklar diş fırçasına az miktarda boya alır. Diş fırçası, eleğin üzerinden sürülerek boya kartonun üzerine küçük noktalar hâlinde sıçratılır.
Bazı yerlerde geceleri çok fazla ışık yanar. Bu ışıklar gökyüzüne yayılır ve yıldızların görünmesini zorlaştırır. Gece karanlık olduğunda doğa dinlenir. Yıldızlı bir gece, gökyüzü için çok değerlidir. Karanlık yıldızlı gece ve aydınlık şehir gecesi görselleri gösterilir. İki görsel birlikte incelenir. Çocuklardan farkları söylemeleri istenir. Hangisinde daha çok yıldız var?” sorusu üzerinde durulur.
Bu durumun, Dünya’nın kendi etrafında dönmesinden kaynaklandığı vurgulanır. Örnek verilerek; Avrupa’da gündüzken Avustralya’da gece olabileceği ya da tam tersi durumların yaşanabileceği açıklanır. Diğer gezegenlerin de kendi etraflarında döndükleri için onlarda da gece ve gündüz oluştuğundan bahsedilir.
Gece olduğunda gökyüzünde neler görürüz? sorusu ile çocukların deneyimleri dinlenir.
Eskiden gecelerin daha karanlık olduğu, günümüzde ise şehir ışıkları nedeniyle gecelerin aydınlandığı basit bir dille anlatılır.
Bu duruma bilim insanlarının ışık kirliliği dediği ifade edilir. Karanlık bir gece ve çok aydınlık bir geceyi gösteren iki farklı görsel çocuklara gösterilir.
Hangi görselde daha fazla yıldız görüldüğü birlikte fark edilir.
Etkinliğe başlamadan önce, çocuklara bir hikaye anlatın. Örneğin: “Geceleyin gökyüzüne bakarken, orada milyonlarca yıldız olduğunu görebiliriz. Bugün biz de kendi yıldızlarımızı yapacağız!” Güneşin batışı, gece ve karanlıkla ilgili kısa bir sohbet yaparak, yıldızların ortaya çıkışı hakkında bilgi verin. Çocuklara doğal malzemelerle bir yıldız şekli yapmalarını isteyin.
Çocukları iki gruba ayırın: Birinci Grup: El fenerlerini alıp kartonun arkasına geçer. İkinci Grup: Kartonun önünde oturur ve izlemeye başlar. Kartonun arkasındaki çocuklar, el fenerlerini yakarak deliklerden ışık saçar.
Çocuklarla birlikte çember olarak oturun. İki fotoğrafı yan yana yere yerleştirin.
Aşağıdaki soruları çocuklarla tartışın:
Bu fotoğrafta ne görüyorsun?” (Gündüz sınıfın fotoğrafını gösterin)
Bu fotoğrafta ne görüyorsun?” (Gece okulun fotoğrafını gösterin)
Hangi fotoğrafta parlak ışık var?”
Hangi fotoğrafta karanlık var?”
Bir zamanlar, gökyüzünde milyonlarca yıldızın arasında parlayan ama diğerlerinden daha küçük olan bir yıldız yaşarmış. Adı Işılmış. Işıl, diğer büyük yıldızlar gibi parlak olmadığı için üzülürmüş. Hep gökyüzünde daha fazla parlamanın hayalini kurarmış.
Bir gece Ay, Işıl’ın üzgün olduğunu fark etmiş ve yanına gelmiş.
“Ne oldu, küçük yıldız? Neden bu kadar üzgünsün?” diye sormuş.
Işıl, “Diğer yıldızlar kadar büyük ve parlak değilim. Kimse beni fark etmiyor,” demiş.
Çocuklarla birlikte çemberin ortasında yer alan mavi kumaşın “gece gökyüzü” olduğunu hayal edin. Başlangıçta gökyüzü kasvetli ve karanlık görünmektedir. Çocuklar bir süre bu “karanlık gökyüzünü” hayal ederek dikkatlerini toplar. Bir çocuk seçilir ve sarı yıldızlardan birini alarak kumaşın üzerine yerleştirir. Bu işlem sırasında, çocuğun görsel algısı ve dikkatini artırmaya yardımcı olun. Çocuk, yıldızı yerleştirirken, yıldızın şekli ve konumu üzerinde düşünmesini sağlayın.
