Çocuklar sayılarla etkileşime girdikçe dikkat, odaklanma ve problem çözme becerileri desteklenir.
Aynı zamanda erken matematik deneyimleri, çocukların okula hazır bulunuşluk düzeyini artırarak öğrenmeye karşı olumlu tutum geliştirmelerine yardımcı olur.
Çocuklara şu sorular sorularak başlanır: Hiç yemek çubuğu gördünüz mü? Bu çubuklar hangi ülkelerde kullanılıyor olabilir? Kısa bir sohbetle Çin, Japonya gibi ülkelerde yemek çubuklarının kullanıldığı anlatılır. Çocukların ilgisi çekilir.
Çocuklara yemek çubukları dağıtılır.
Öğretmen çocuklara sorar:
“Dünyada farklı ülkeler olduğunu biliyor musunuz?
Peki siz kendi ülkenizi kurmak ister miydiniz?
Kısa bir sohbet yapılır. Çocukların bildiği ülkeler konuşulur. Öğretmen süreci çocukların anlayacağı şekilde açıklar: “Şimdi hep birlikte kendi ülkemizi tasarlayacağız. Bu ülke tamamen sizin hayaliniz olacak! Çocuklara şu sorularla rehberlik edilir:
Kumaş çocukların önüne serilir. Ortasına bir miktar kuru bezelye konur. Kumaşın köşeleri bir araya getirilerek küçük bir torba yapılır. Paket ipi ile torba gevşek şekilde bağlanır. Tüyler torbanın içine yerleştirilir. Son olarak ip sıkıca bağlanır ve düğüm atılır. Çocuklara basit şekilde anlatım:
Çocuklarla birlikte yere oturulur ve dünya haritası açılır. Öğretmen çocuklara şöyle sorar: “Dünya çok büyük bir yer… Sizce dünyada neler var? Çocukların cevapları dinlenir (ülkeler, insanlar, hayvanlar vb.).
Oyun Aşaması
Öğretmen bir “tahmin oyunu” başlatır:
“Şimdi size bazı ipuçları vereceğim, bakalım hangi ülkeyi bulabileceksiniz?”
Öğretmen kalın kartondan yaklaşık 2 cm çapında küçük yuvarlaklar hazırlar.
Çocuklar, bu karton dairelerin ön ve arka yüzüne birer çekirge görseli yapıştırır.
Bu küçük karton parçalar artık “çekirge çipleri” olur.
Çocuklara plastik alışveriş çipi gösterilir.
stenirse bir böcek tanıma kitabından yardım alınır.
Çocuklar gözlemlerini sözlü olarak paylaşır.
Eğer çocuklar daha detaylı görmek isterse, böcek kısa süreliğine delikli kapaklı kavanozda tutulabilir.
Kavanozun kapağında mutlaka hava delikleri bulunmalıdır.
Büyüteçle bakıldığında bazı böceklerin oldukça farklı, hatta “canavar” gibi görünebileceği fark edilir. Bu noktada çocukların hayal gücü desteklenir:
Böylece tüm grup birbirine bağlı tek bir uzun “tırtıl gövdesi” haline gelir.
Sırt sırta duran çocuklar kollarını birbirine geçirerek kenetlenir.
Grubun en önünde bir çocuk “tırtılın başı” olur. Baş olan çocuk, kenardaki iki arkadaşına kollarını takarak öne geçer.
Bağlama işlemi mutlaka yetişkin gözetiminde ve çok sıkı olmayacak şekilde yapılmalıdır.
Çocuklar bir masa etrafında daire şeklinde oturur.
Her çocuğa bir ip verilir. İplerin ucuna küçük sinekler bağlanır. (Bir çocuk “yakalayıcı” olacaktır, ona ip verilmez.)
Sinekler masanın ortasına, bardak altlığının üzerine yerleştirilir.
Çocuklar iplerin uçlarını ellerinde tutar ve sinekleri ortada hazır bekletir. Yakalayıcı çocuğa plastik bardak verilir.
Çocuklar renkli kartonlarını ortadan ikiye katlar. Katlı kâğıdın bir yüzüne, katlama çizgisi kelebek gövdesi olacak şekilde yarım kelebek şekli çizilir. Çizilen hat boyunca kâğıt dikkatlice kesilir. Kâğıt açıldığında simetrik bir kelebek formu ortaya çıkar. Çocuklar kelebeklerini istedikleri gibi boyar. Kanatlara küçük kesikler yaparak desenler oluşturabilirler. Şönil tel kelebek gövdesinin etrafına sarılır.









