Ücretsiz 2 Haftalık Program ve 10 Aktivitelik Deneme Paketi için Hemen Tıkla!
Öğretmen kalın kartondan yaklaşık 2 cm çapında küçük yuvarlaklar hazırlar.
Çocuklar, bu karton dairelerin ön ve arka yüzüne birer çekirge görseli yapıştırır.
Bu küçük karton parçalar artık “çekirge çipleri” olur.
Çocuklara plastik alışveriş çipi gösterilir.
stenirse bir böcek tanıma kitabından yardım alınır.
Çocuklar gözlemlerini sözlü olarak paylaşır.
Eğer çocuklar daha detaylı görmek isterse, böcek kısa süreliğine delikli kapaklı kavanozda tutulabilir.
Kavanozun kapağında mutlaka hava delikleri bulunmalıdır.
Büyüteçle bakıldığında bazı böceklerin oldukça farklı, hatta “canavar” gibi görünebileceği fark edilir. Bu noktada çocukların hayal gücü desteklenir:
Öğretmen gerektiğinde soruları şekillendirmelerine yardımcı olur.
Belirli aralıklarla zil veya düdük çalınır ve çocuklar yeni kişilerle konuşmaları için yönlendirilir.
Tahminini doğru bulan çocuk, çemberin ortasına gelir ve böceğini tanıtır:
“Ben karıncayım. Çünkü uçamıyorum ve toprakta yaşıyorum.”
Tüm çocuklar tahminlerini tamamladıktan sonra kısa bir değerlendirme yapılır.
Çocuklar mıknatısların iki yüzünü deneyerek keşfeder. Ardından sınıfta mıknatısın nerelerde etki gösterdiğini test ederiz (örneğin dolap kapağı gibi metal yüzeylerde). Bu aşama tamamen serbest deneme ve keşif sürecidir. Bir oyun böceği mıknatısın üzerine yapıştırılır veya sabitlenir.
Hazırlanan böcek ince ama sağlam bir zeminin üstüne konur.
İkinci mıknatıs zeminin altından üstteki mıknatısa yaklaştırılır.
Öğretmen çocuklara kulağakaçan böceğini tanıtır. Bu böceklerin zararlı olmadığını, aksine bitkilere zarar veren yaprak bitleri ve küçük zararlılarla beslendikleri için bahçeye faydalı oldukları açıklanır. Çocuklara “Bir böcek için ev yapıyoruz” denir. Her çocuğa bir toprak saksı verilir.
Çocuklar saksılarını pastel veya mum boyalarla istedikleri gibi süsler.
Eğitici (veya oyunu bilen daha büyük bir çocuk), elini çanak şeklinde açar. Parmaklarını hafifçe aralayarak bir “açık çanak” yani kap gibi bir form oluşturur. Bu el artık etobur bir bitkidir.
Çocuklara şöyle denir:
“Bu elim şimdi aç bir bitki oldu. Küçük böcekleri yakalamaya hazır!”
Bir çocuk parmak ucunu dikkatlice öğretmenin/elini açan kişinin avuç içine koyar. Bu parmak artık sinektir.
Sohbet Çemberi, Öğretmen çocuklara şunu sorar:
“Böcek deyince aklına ne geliyor?”
Çocukların cevapları dinlenir. Ardından örümcek görseli gösterilerek:
“Bu bir böcek mi sizce?” diye sorulur.
Çocuklarla birlikte bahçeye çıkılır ya da böcek görselleri incelenir.
“Bakın, doğada ne kadar küçük ama ilginç canlılar var!” denilerek dikkat çekilir.
Çocuklarla birlikte böcekler şu başlıklar altında incelenir:
Bazı böcekler kendilerini saklar (kamuflaj)Bazıları korkutucu görünür (örneğin göz gibi desenler) Bazıları ise kaçar veya saklanır
Ne yerler? (Yaprak, nektar, diğer böcekler)
Öğretmen, dış mekânda güvenli ve sakin bir yere bir parça elma bırakır.
Çocuklara şu açıklama yapılır:
“Bu elmayı birkaç gün boyunca her gün aynı saatte kontrol edeceğiz. Bakalım kimler ziyarete gelecek?”
Her gün aynı saatte çocuklarla birlikte elma kontrol edilir.
Çocuklarla birlikte böceklerle ilgili bir resimli kitap incelenir. Farklı böcek türlerinin renkleri, şekilleri ve özellikleri üzerine konuşulur. Özellikle dikkat çekici renklerin “tehlike sinyali” olabileceği anlatılır. Her çocuk kendi yapmak istediği böceği seçer. “Ben nasıl bir böcek yapacağım?” sorusu üzerine düşünür.
