Öğretmen kutuyu bir çocuğa verir ve şöyle yönlendirme yapar: Kutuyu yavaşça salla, sonra masanın üzerine dikkatlice bırak. Kutu hareket etmeden masa üzerinde sabit durur. Çocuk, kutunun içine eğilerek yıldızların nerelerde durduğunu dikkatlice inceler. Bu sırada öğretmen acele ettirmez, sessiz gözlem için zaman tanır. Çocuğun önüne bir kâğıt konur. Öğretmen şunu söyler:
Uzaklarda, derinlerde, uçsuz bucaksız denizde” bu parmak oyunu küçük bir yengeç hakkındadır. Küçük yengeç çok üzgündü çünkü denizde onun gibi bir hayvan bulamamıştı. Balıklara, yılanlara ve midyelere kendisi gibi olup olmadıklarını sorar. Çocuklar metni birçok kez tekrar ederek oyuna hızlı bir şekilde katılabilirler. Bundan kaynaklanan hızlı başarı duygusu çok motive edicidir. Çocuklar parmak oyunlarıyla konuya yaratıcı bir yaklaşım bulurlar.

