Dedektifler gözlem gazetesi ve köşe arkası borusu ile alanı gözlemler.
Öğretmen ipucu verir: “Bir iz bırakan biri olabilir… Nerelere bakmalı?”
Moderatör soruları (anlık):
Ne gördün, nereden gördün?
Bu bir ipucu mu, neden?
Tahmin aşamasında herkesin söz alabilmesi için çocuklar 2–3 küçük gruba ayrılır. Gruplar kısa bir süre kendi aralarında konuşur; ardından her gruptan bir çocuk, grubun tahminini yüksek sesle söyler.
Tüm gruplar cevaplarını söyledikten sonra, canlandırmayı yapan çocuk hangi mesleği gösterdiğini açıklar.
Öğretmen çocuklarla çöp kamyonu üzerine sohbet eder:
Çöp kamyonunu hiç gördünüz mü? Sence çöpler nereye gidiyor?
Çocukların tahminleri dinlenir; doğru–yanlış şeklinde düzeltilmez.Sınıf veya bahçede bir parkur hazırlanır.
Çocuklar iki gruba ayrılır, her gruba bir çöp kovası verilir. Her gruptan bir çocuk başlangıç noktasına gelir. Parkurdan bir atık alır, belirlenen noktaya kadar koşar. Kovayı sıradaki arkadaşına verir.
Çocuklar veya öğretmen, dergilerden her atık türüne ait örnekleri kesip doğru renkteki kartlara yapıştırır.
Zor örneklerde öğretmen rehberlik eder, hazır cevap vermez; çocukların düşünmesine alan açar.
İkinci kartondan 18×24 cm ölçülerinde oyun panoları hazırlanır.
Her pano 12 kareye bölünür ve farklı atık renkleriyle boyanır.
Malzemeler şeffaf folyo ile kaplanarak dayanıklılık sağlanır.
Çocuklarla beraber kare tabanlı süt/meyve suyu kutularını bir–iki hafta boyunca toplayın. Kutuları hep birlikte güzelce yıkayın. Ardından kutuları ortasının biraz üstünden makasla kesin.
Çocuklarla birlikte gıda boyasını farklı kaplarda suyla karıştırın. Her çocuk kendi rengini karıştırabilir.
Hazırlanan renkli suları kutuların içine ağız seviyesine kadar doldurun
Öğretmen çocuklarla birlikte çember şeklinde oturur. Çemberin ortasına mavi veya beyaz örtü serilir ve bunun kışı, karı temsil ettiği söylenir. Yanına kahverengi örtü yerleştirilir ve bunun hayvanların yuvası ya da kovuğu olduğu açıklanır.
Çocukla masaya oturun. Ayakkabı kutusunu açın ve tüm parçaları masaya dökün. Parçaları karıştırın ve çocuklardan doğru yüzleri bir araya getirmelerini isteyin. Mümkün olduğunca az yardım edin. Çocuğun kendi stratejisini oluşturmasına alan bırakın. Çocuk bir yüzü tamamladığında duyguyu birlikte adlandırın. “Bu yüz sence ne hissediyor? Duygunun günlük hayattaki örneklerinden konuşun.
üm çocuklar seçtikleri yüz buruşturmayı iki kez prova eder, sonra herkes nötr bir yüz yapar ve sınıfa farklı noktalara dağılır. Kapı dışındaki iki çocuktan birini içeri çağırın. Oyuncu, hafıza oyunundaki gibi bir “kart açma” hamlesi yapar: Bir çocuğun omzuna hafifçe dokunur → çocuk yüzünü buruşturur.
Çocuklar çember şeklinde oturur. Her çocuk sırayla ortaya uzanıp bir kart seçer. Nesne önce çocuklar tarafından tarif edilerek anlatılır. Ardından kart tüm grubun görebileceği şekilde dizilir. Öğretmen bulmacayı okur, çocuklar doğru kartın adını söyler veya karta dokunur. Her doğru tahminde kısa bir alkışla motivasyon sağlanır.
Topun peşinden koşma:
Eğitimci topu yuvarlar, çocuklar birlikte koşarak peşinden gider.
Oyun boyunca “Ene mene 1, 2, 3, renkli top hadi gel bizimle oyna!” ritmiyle söylenir.
