Ücretsiz 2 Haftalık Program ve 10 Aktivitelik Deneme Paketi için Hemen Tıkla!
Yuvarlama, bastırma, uzatma ve düzleştirme teknikleri kullanılır. Parçalar birleştirilirken gerekirse ince tahta şişlerle destek sağlanır. Bu aşamada üç boyutlu düşünme ve problem çözme devrededir. Tamamlanan modeller kurumaya bırakılır (bir gece).
Çocuklarla “Sence hamur neden sertleşiyor?” sorusu üzerine kısa bir sohbet yapılabilir.
Kuruyan modeller boyanır. Çocuklar kendi tasarımlarına uygun renkleri seçer.
Etkinlik alanının zemini gazete ya da büyük kâğıtlarla kaplanır, çocuklar önlüklerini giyer. Her çocuğa bir siyah karton verilir. Çocuklar diş fırçasına az miktarda boya alır. Diş fırçası, eleğin üzerinden sürülerek boya kartonun üzerine küçük noktalar hâlinde sıçratılır.
Sınıf ortamı düzenlenir; yerler gazete ya da büyük kâğıtla kaplanır. Çocuklara önlükleri giydirilir.
Öğretmen kısa bir sohbetle gece gökyüzünden ve yıldızlardan bahseder. Siyah kartonun “geceyi” temsil ettiği paylaşılır.
Çocuklar diş fırçasına az miktarda boya alır. Fırçayı süzgecin üzerinden sürterek boyayı kartonun üzerine sıçratır. Kartonda küçük noktalar ve sıçramalar oluşur. Öğretmen süreci gözlemler, gerektiğinde destek olur.
Öğretmen kutuyu bir çocuğa verir ve şöyle yönlendirme yapar: Kutuyu yavaşça salla, sonra masanın üzerine dikkatlice bırak. Kutu hareket etmeden masa üzerinde sabit durur. Çocuk, kutunun içine eğilerek yıldızların nerelerde durduğunu dikkatlice inceler. Bu sırada öğretmen acele ettirmez, sessiz gözlem için zaman tanır. Çocuğun önüne bir kâğıt konur. Öğretmen şunu söyler:
Öğretmen, şeffaf plastik kutunun içine az sayıda küçük yıldız yerleştirir. Her çocuk sırayla kutuyu bir kez sallar ve yıldızların yerleri değişmesin diye kutuyu dikkatlice masaya bırakır. Çocuk, kutunun içindeki yıldızların oluşturduğu dizilimi sessizce inceler. Daha sonra bu görüntüyü kâğıda aktarmaya çalışır. Yıldızları nokta ya da küçük daireler şeklinde gösterebilir. Daha küçük çocuklar için başlangıçta en fazla üç yıldız kullanılır.
Güneş’in etrafında dönen 9 gezegen vardır. Her biri farklıdır, tıpkı insanlar gibi.
Merkür: Güneş’e en yakın gezegen. Çok sıcaktır. Küçük bir gezegendir
Venüs: Çok ama çok sıcaktır. Kalın bulutları vardır. Parlak görünür
Dünya: Üzerinde yaşam vardır. Su, hava ve canlılar bulunur. Biz burada yaşarız
Mars: Kırmızı gezegen olarak bilinir. Toprağı kırmızıya benzer. Soğuktur
Bazı yerlerde geceleri çok fazla ışık yanar. Bu ışıklar gökyüzüne yayılır ve yıldızların görünmesini zorlaştırır. Gece karanlık olduğunda doğa dinlenir. Yıldızlı bir gece, gökyüzü için çok değerlidir. Karanlık yıldızlı gece ve aydınlık şehir gecesi görselleri gösterilir. İki görsel birlikte incelenir. Çocuklardan farkları söylemeleri istenir. Hangisinde daha çok yıldız var?” sorusu üzerinde durulur.
Çocuklar küçük kâğıtlara şablon yardımıyla Ay (hilal) ve farklı büyüklükte gezegenler çizer. Çizimler küçük makaslarla kesilir. Büyük kâğıtlar ortadan ikiye katlanır; kesilen küçük kâğıtlar içine yerleştirilir (dışarı taşmayacak şekilde). Aydınlık ortamda bakıldığında içerideki şekiller zor görünür. Sınıf karartılır; kâğıt, bir lamba/el feneri önüne (ya da pencereye) tutulur. İçerideki Ay ve gezegenler ışıkta parlayarak görünür hâle gelir. Çocuklar gözlemlerini paylaşır; gece–gündüz farkı vurgulanır.
Büyük bir kâğıt ortadan ikiye katlanır.
Kesilen Ay ve gezegen şekilleri bu büyük kâğıdın içine yerleştirilir.
Kâğıt kapatıldığında içindeki şekiller görünmez hâle gelir.
Önce aydınlık ortamda kapalı kâğıda bakılır; içindeki şekillerin görünmediği fark edilir.
Ardından ortam biraz karartılır ve kâğıt bir lamba ya da el fenerinin önüne tutulur.
Bu kez Ay ve gezegenlerin birden “parladığı” gözlemlenir.
Etkinliğe başlamadan önce, çocuklara bir hikaye anlatın. Örneğin: “Geceleyin gökyüzüne bakarken, orada milyonlarca yıldız olduğunu görebiliriz. Bugün biz de kendi yıldızlarımızı yapacağız!” Güneşin batışı, gece ve karanlıkla ilgili kısa bir sohbet yaparak, yıldızların ortaya çıkışı hakkında bilgi verin. Çocuklara doğal malzemelerle bir yıldız şekli yapmalarını isteyin.
