Ücretsiz 2 Haftalık Program ve 10 Aktivitelik Deneme Paketi için Hemen Tıkla!
Öğretmen çocuklarla çöp kamyonu üzerine sohbet eder:
Çöp kamyonunu hiç gördünüz mü? Sence çöpler nereye gidiyor?
Çocukların tahminleri dinlenir; doğru–yanlış şeklinde düzeltilmez.Sınıf veya bahçede bir parkur hazırlanır.
Çocuklar iki gruba ayrılır, her gruba bir çöp kovası verilir. Her gruptan bir çocuk başlangıç noktasına gelir. Parkurdan bir atık alır, belirlenen noktaya kadar koşar. Kovayı sıradaki arkadaşına verir.
Kar, kışı güzelleştiren, sokaklarda bazen karmaşaya neden olan ve kış sporlarını mümkün kılan büyülü beyaz bir örtüden çok daha fazlasıdır. Aslında karın arkasında kocaman bir bilim vardır. Özellikle okul öncesi çağdaki çocuklar için kar son derece ilgi çekici ve merak uyandırıcıdır. Öyleyse neden kışı bir fırsata dönüştürüp bu doğa olayını merkeze alan bütüncül bir tema çalışması yapmayalım?
Her çocuk en az bir kez sıraya katıldığında, ortaya yoğun bir ip ağı çıkar. Bu ağ, doğadaki canlılar ve çevresel faktörlerin birbirine bağlı ve etkileşim hâlinde olduğunu görselleştirir.
Bu oyun, çocuklara doğadaki tüm canlıların ve faktörlerin birbiriyle bağlı olduğunu, zincirin bir halkasının eksik olmasının bütün sistemi etkileyebileceğini öğretir.
Tüm çocuklar sandalyelerine oturur ve daire oluşturur.
Her çocuğun bacaklarının arasında, hayali bir çöp kutusu olduğunu söyleyin.
Öğretmen yüksek sesle şunları söyler:
“Her şey çöp kutusuna!”
Örnekler verilir: “Şeker kâğıdı çöp kutusuna atılır, kırık keçeli kalem çöp kutusuna atılır, kullanılmış bebek bezleri çöp kutusuna atılır…”
Çocuklara uygun ve inandırıcı bir çevre eğitimi verebilmek için, öğretmenlerin öncelikle bu konuyla kendilerinin açık ve eleştirel biçimde ilgilenmeleri gereklidir. Öğretmenler kendi tutumlarını ve davranışlarını gözden geçirmelidir ki, çocukların çevreyle sorumlu bir ilişki geliştirmeleri sürecinde onlara samimi ve yol gösterici birer eşlikçi olabilsinler.
Çocuklara üç kavramı tanıtın:
Sonbahar yaprağı: Kollarını açarak odanın içinde dans eder, zıplar, dönerler.
Fırtına: Ayaklar sabit, üst vücut ileri–geri sallanır.
Sonbahar gecesi: Yere uzanır, yaprak toplamış gibi kıvrılır, dinlenir.
Komutlar: “Sonbahar yaprağı!”, “Fırtına!”, “Sonbahar gecesi!”
Altınızda yumuşacık çimleri çıplak teninizde hissedin. Serin, yumuşak ve hafifçe sizi gıdıklıyor. Ellerinizi çimlere uzatın. Parmaklarınızla yaprakları tek tek hissedin. Kollarınızı başınızın üzerinden geçirerek çimleri okşayın. Sonra tekrar yanınıza alın. Başınızı yavaşça sağa ve sola çevirin. Yüzünüzdeki çimlerin dokusunu fark edin. Burnunuza gelen toprak kokusunu içinize çekin.
Bacaklarınızı uzatın ve ayak tabanlarınızla serinliği hissedin.
Su Saati: Bir afiş üzerine büyük bir saat çizin. Çocuklarla birlikte gün içinde ne zaman suyla karşılaştıklarını veya kullandıklarını konuşun. Kız ve erkek çocukların çizdikleri resimleri veya fotoğrafları saat üzerine yapıştırmalarını sağlayın. Bazı resimler sadece bir kez, bazıları ise daha sık görünecektir – sonuçta günde birkaç kez ellerimizi yıkar, tuvaleti kullanırız.
Çocuklarla, bir insanın günde ne kadar suya ihtiyaç duyduğunu ve kullandığını konuşun. Temiz su nereden gelir, kirli su nereye gider ve yeniden temizlenebilir mi?
Arı ölmesi özellikle Ülkemizi etkileyecektir. Dünya bal üretiminde 2017 yılı itibarıyla 551 bin ton ile Çin ilk sırada, 114 bin tonluk üretimi ile Türkiye ikinci, Arjantin ise 76 bin ton bal üretimi ile üçüncü sırada yer almaktadır.
Araştırmacılar yıllardır artan küresel arı ölümlerini gözlemliyorlar. Kesin nedenler bilinmemekle birlikte, nedenler arasında tarımda pestisit kullanımı, arılar için besin kaynaklarının azalması, hayvanların doğal yaşam alanlarının yok olması ve varroa akarı gibi parazitler sayılabilir.
Aşağıda, yumuşacık ve pırıl pırıl yeşil çimenlerin üstünde küçük çiçekler parlıyor! Kardelenler, beyaz, parlak bir yıldız gibi yere doğru uzanıyor, çiçek başları sımsıkı açmış ve sanki ‘günaydın bahar’ diyorlar. Hemen yanı başınızda, renkli çiğdemler sarı, mor, beyaz, sanki gökkuşağını yere indirmiş gibi göz alıcı parlıyor!
